Linda & Trineke

1.300.000 meter fietsen voor Cystic Fibrosis
Team is afgesloten Je kunt niet meer doneren
Normal af019152854fa606c6bb21be61080d1a31c1159c
van totaal € 3.000 (109%)

Linda: "Ik loop stage op een basisschool omdat ik later juf wil worden. Elke dag zie ik verschillen bij kinderen. Arm, rijk, gezond of niet zo gezond. Ik vind het zo oneerlijk dat er kinderen met een ziekte worden geboren. Daarom heb ik mijn moeder gevraagd of ze in de zomer met mij iets sportiefs wil doen om geld in te zamelen voor Cystic Fibrosis. Dat is taaislijmziekte. We gaan fietsen van Groningen naar de top van de Alpe d'Huez. Samen op een tandem. Dat is best ver. Ik hoop dat jullie een bijdrage willen geven voor dit goede doel." Trineke:"Lieve familie, vrienden, collega's, bekenden en onbekenden. Toen Linda mij vroeg of ik met haar een sportieve prestatie wil neerzetten voor Cystic Fibrosis heb ik geen moment getwijfeld. Wat ben ik trots op haar dat ze dit initiatief heeft genomen. Ik heb zoveel bewondering en respect voor iedereen die acties onderneemt om medicatie tegen CF te verbeteren. Daar wil ik graag een steentje aan bijdragen. Wat fijn als jullie tijdens tegenwind en hoogtemeters ons een duwtje in de rug willen geven door een donatie te doen voor de Nederlandse Cystic Fibrosis Stichting (NCFS). De NCFS heeft geld nodig om onderzoek te doen naar betere behandelmethodes en hopelijk ooit medicatie voor genezing. Wij gaan hiervoor zo'n 1.600.000 meters fietsen. Hopelijk willen jullie ons steunen voor iedere meter die we afleggen. Wat zal het een beloning zijn als we boven op de top van de Alpe d'Huez een mooi bedrag mogen doneren aan de NCFS. We vertrekken op 22 juli. We houden jullie op de hoogte van onze voorbereidingen en avonturen onderweg. Enorm bedankt." Linda en Trineke

Bekijk alle
18-08-2019 | 20:57
18-08-2019 | 14:47
10-08-2019 | 12:43
10-08-2019 | 09:54
10-08-2019 | 09:29
Bekijk alle

Samenwerken of teamwork?

08-08-2019 | 22:12 Vandaag hebben we ons doel bereikt. De top van de Alpe d’Huez. 😃 Op maandag 22 juli zijn we samen op een tandem vanuit Groningen vertrokken. Met als doel geld in te zamelen voor de Nederlandse Cystic Fibrosis Stichting. Ons doel was minimaal 3000 euro in te zamelen. Linda hoopte dat door onze fietsactie HET medicijn wordt gevonden. Fysiek doel was de top van de Alpe d’Huez. Met volle moed en met volle bepakking gingen we het avontuur aan. Die eerste was goed en de tweede was een beetje dom. Uitgezwaaid door onze dierbaren. Wat voelde het sturen direct al zwaar.  Vlak voor Haren verloor ik de macht over het stuur en lagen we plat. Gelukkig tussen de sloot en het asfalt. We zagen er de humor wel van in en giebelend trapten we verder. Bij Assen zaten mijn nek en Linda’s polsen op slot en bij Hoogeveen begonnen we voorzichtig hardop te twijfelen aan ons avontuur. We gingen door! Het is maar goed dat we toen niet wisten wat we nu weten. Martin Pauwels schreef: kennis is de grens van je werkelijkheid. Kennis is waar je blik op de wereld en al haar wonderlijke fenomenen stopt; daarbuiten ligt het onbekende. En dus is kennis precies zo beperkt als wat je weet. Het laat je slechts zien wat je hebt geleerd, niet wat er ís. En in veel gevallen maakt kennis ons juist lui en gesloten, omdat het nu eenmaal de aard van kennis is om zichzelf automatisch te begrenzen. Je weet nooit wat je níet weet. Met de kennis van nu waren we niet op een tandem gestapt, hadden we de bergen vermeden en de 3-persoonstent thuis gelaten. Wat hadden we onszelf dan van tevoren begrensd. We geven toe: slecht voorbereid, tikkeltje onbezonnen en een beetje naïef. Maar wat mij betreft; helemaal goed! We zijn onszelf en elkaar tegengekomen op de tandem. Maar vooral ....er naast. 🤨 Van tevoren nooit bedacht dat er zoiets als fietspech bestaat. We krijgen complimenten over de fysieke prestatie. Maar man och man: we hebben elkaar er met name mentaal door heen moeten trekken. Opgeven was geen optie. En we hebben het gedaan! We zijn trots. Vooral op de 128 donateurs die tot en met vandaag gezamenlijk 3165 euro hebben gedoneerd. Donateurs met een groot hart om mensen met CF een toekomst te geven en ons te steunen bij ons tandemavontuur. De donaties hebben ons vooruit geduwd. Daar kon ABBA vanuit het Kruidvatboxje niet tegenop. Donateurs enorm bedankt! 😃👍 Team Linda&Trineke. Was het een kwestie van samenwerken of was het teamwork? Ooit heeft iemand mij uitgelegd dat samenwerken en teamwork twee verschillende dingen zijn. Bij teamwork zijn acties van de teamleden van elkaar afhankelijk, en dienen allemaal hetzelfde resultaat. Er is overleg nodig om acties op elkaar af te stemmen. Bij samenwerking is er iets anders aan de hand. De samenwerkenden kunnen verschillende doelen hebben en hun resultaten hoeven niet afhankelijk te zijn van het werk van de ander. Alhoewel het voelt als een mooie samenwerking beschouw ik het tandemavontuur als puur teamwerk. We hadden hetzelfde doel. We waren volstrekt afhankelijk van elkaar, vooral op de tandem. Linda heeft een voorkeur voor een zwaar verzet en ik zet de versnelling graag licht. Dit vroeg regelmatig om afstemming. Ook het navigeren en een planning maken deden we als team waarbij we allebei zo onze rollen hadden. Linda bijzonder handig met de GPS en andere digitale vernuftigheden en ik - opgegroeid in het analoge tijdperk- nog steeds in de weer met kaarten en routebeschrijvingen in boekvorm. En ook dat laatste kwam van pas. In Nederland wordt nogal geklaagd over de mobiele dekking. Ga fietsen door Wallonië,  Luxemburg en Frankrijk en je realiseert je hoe goed NL het voor elkaar heeft. Digitale Linda en analoge Trineke: we vulden elkaar mooi aan. Teamwork. In eerdere blogs heb ik geschreven dat we wel wat pech hebben gehad onderweg. Onze planning liep daardoor in de soep. 3 tot 4 dagen achterop ons schema. En dat konden we ons niet permitteren. In NL wachten er weer verplichtingen op ons. Daarom is de Kever naar Frankrijk gekomen om ons de laatste 230 kilometers naar de voet van de Alpe te transporteren. En dat was de volgende uitdaging. Hoe krijg je een tandem achterop een Kever? 😁 Met de tandem, twee tenten, bagage, 4 personen en een hond verder gereden. In de Kever. Slechts een kwestie van stapelen. 😉 In Le Bourg d’Oisans ons kampement opgeslagen. Gisteren zouden we de Alpe d’Huez gaan beklimmen. Helaas werden we wakker met onweer en flinke regenbuien. Dus onze laatste etappe toch maar een dag uitgesteld. Omhoog: ja! Met de tandem: nee! We gaan lopen. Dat hadden we al besloten in de Ardennen. Een helling met een stijgingspercentage van 6 % over 2 km was te doen, 8% lukte net tot 50 meter. We hebben heel wat heuvels en bergen de tandem omhoog moeten duwen. Op deze wijze de Alpe omhoog? Forget it! Eergisteren in mijn eentje de route de l’Alpe ‘d Huez verkend. Bah! Wat een deceptie. Auto’s scheuren je voorbij. Vrachtwagens toeteren. En wielrenners irriteren zich aan wandelaars. Ondanks de ontroerende teksten op de weg, waarschijnlijk voor de stoere wielrenners die jaarlijks deelnemen aan de Alpe ‘dHuZes vond ik het onverantwoord om samen met mijn meisje 13 km in die verkeersstroom te lopen. Overigens wordt het een stuk vriendelijker als je hoger komt. Gelukkig vonden we een alternatieve route die de befaamde Route de l’Alpe d’Huez voor een groot deel weert. Betekende wel klimmen en klauteren, en als beloning schitterende vergezichten en prachtige natuurschoon. Ik weet niet wat zwaarder is. Langs de weg of langs de berghelling omhoog. Het maakte mij geen biet meer uit. Ik gunde ons een mooie laatste klim. En onze grote liefde, Bono, kon in de alternatieve uitvoering ook mee. Bovenaan gekomen deceptie 2. Wat een super toeristische plek. Maar goed: het is wel de Hollandse berg en wij kunnen zeggen dat we er zijn geweest. Niet met touringcar of met een kabelbaan. Maar op de tandem (bijna) en wandelend. Ik heb respect voor alle wielrenners, hardlopers, wandelaars die deze befaamde etappe uit de Tour du France afleggen en ik hoorde zelfs over een jongen van 16 jaar die twee keer op zijn skateboard naar boven is gegaan. Ook ik heb ineens zo’n stemmetje dat zegt: “Alpe d’Huez: ik ga jouw nog een keer hardlopend of op de racefiets beklimmen.” Is het de berg of zijn imago dat mij uitdaagt? Samen met Linda regelmatig teruggekeken op de tocht. Van noord tot zuid door Nederland. De overgang van de Nederlandse provincies: prachtig. Langs de Maas. Het rijke Luxemburg, de armoede, bossen, wild en beekjes in de Ardennen. De verlaten dorpen in de Lorraine, de akkers en natuurgebieden in de Vogezen en de typische druivenchateaux en natuurschoon in de Jura. Tot slot de Franse Alpen. Eeuwige sneeuw op de toppen. Onze hoogte- en dieptepunten uitgewisseld. Linda’s dieptepunt was de aardappel in haar nek. Toelichting: door het zware sturen van de tandem was een spier behoorlijk vast gaan zitten en vermoedelijk wat gaan ontsteken. Pijnlijk en het deed mij denken aan een krieltje, maar volgens Linda had de verkleving meer het formaat van een aardappel. Hij was inderdaad fors. Als dieptepunt heb ik de weersomslag in de Ardennen ervaren. Zo reden we in on-Hollandse temperaturen van 38 graden de stortbuien en windvlagen van de Ardennen in. Ons tandemavontuur had prima als deel 9 toegevoegd kunnen worden aan de Netflix-original Our Planet. Het ultieme bewijs van de klimaatverandering. Mijn hoogtepunt was het moment dat Linda, na een gezamenlijke mentale dip uit de Lidl stapt, met een surprise-ei. 😃Was het de verrassing of de anadanide (verwant aan THC uit cannabis) die mij opvrolijkte? Het achterlaten van onze tent en aanverwante artikelen was Linda’s hoogtepunt. Het fietsen ging daarna wat lichter en het sliep wel zo lekker in echte bedden. Vandaag 8 augustus. We hebben het gehaald en eerlijk is eerlijk: we hebben het ook wel gehad. De voorspelde euforie bij de finish bleef uit. We hesen de vlag en keken in de camera. Cheese. 🙄📸 Wij zijn toch echt typische trekkers, met een hoog non nonsense gehalte. Conclusie: de reis is belangrijker dan de bestemming. De reis was vonken. Finishen is vinken. We hopen dat er nog wat donaties volgen. Als waardering voor het bereiken van ons doel, maar vooral om mensen met CF een toekomst te bieden. Doneren kan nog steeds. Morgen terug naar NL. In de Kever. Zodra ik de oprit van de camping aan de voet van Route de l’Alpe ‘d Huez afrijd zal het opschonen van mijn harde schijf beginnen. Een aantal zaken moeten namelijk nodig uit mijn systeem. Dag croissants, dag stokbrood, dag dagelijks bier, maar vooral ........dag ABBA. 😁 The winner takes it all. 🎶                  
Lees meer